کتاب احیاالملوک یکی از قدیمی ترین اسناد تاریخی کشور می باشد این کتاب توسط ملک شاه حسین سیستانی در زمان صفویه نوشته شده است که در تاریخ ایران جایگاه ویژه ای دارد و یکی از قدیمی ترین سند ها در رابطه با حضور کردها در سرحد نیز مربوط به مشاهدات نویسنده این کتاب در آن زمان می باشد

همانطور که می دانید امیر افضل جد طوایف کرد 3 پسر بنام های ( امیربلوچ، امیر سهراب، امیرغلامشاه ) داشته است. که امروز هر کدام سه تیره اصلی ایل کرد را تشکیل می دهند ( کرد میربلوچ زهی سهراب زهی ) 

رجوع می کنیم به کتاب احیاالملوک صفحه 188 و 189 

خواجه محمد با امیر افضل پسر عمش ولد علی به کلانتری منسوب شدند. خواجه محمد در سرحد و مکرانات بغایت مستقل شد، ناگاه بر سر جمعی قلیل از بلوچ مکران رفت واعتبار به ایشان نکرد، غافل بر ایشان تاخت، آنجا کشته شد.  امیرافضل در سرحد استقلال یافت.

و امیر افضل را پسری است، میر سهراب نام که مردم آن حدود اورا بنام جدش - سرخاب - گویند، در کمال شجاعت. در سرحد هزار و دویست تفنگچی سرآمد هستند ...

رجوع می کنیم به صفحه 40 کتاب احیاالملوک 

شاهقلی سلطان گیل، نامه ای فرستاد که بلوچ لاشاری ، لشکر گرد آورده اند و قلعه های طوران و شهر دراز را گرفته اند، نه گنجعلی خان می توند از کرمان مددی رساند و نه ملک جلال الدین محمود از سیستان اگر شما کمکی کنید بسیار به جاست . لشکر حاضر رابه سرکردگی امیر سهراب امیرافضل و چند نفر از نوکران خود به طرف فهل فرستاد. ایشان پس از یک هفته ، هر دو قلعه را فتح کردند و بدست شاهقلی گیل سپردند. 

ملک شاه حسین متوجه دزک شد و از آنجا به خاش و تمندان و از اینجا به عجله به طرف پایتخت ایران حرکت کردو به خدمت شاه عباس رفت ....

 

رجوع می کنیم به کتاب احیا الملوک صفحه 436

اسپهسالاران سرحد بنوعی است که که در سبق کتاب ذکر ایشان شده است . الحال امیر افضل پیر شده و پسرش امیر سهراب رشید است .....

 

رجوع می کنیم به 486 کتاب احیاالملوک 

در آن ایام با امیرافضل سپهسالار در باب خراج سرحد گفتگو نموده ، برجمع قدیم ، چهل تومان افزود و چشم از رعایت حقوق و خدمت آن گروه پوشیده ، ....

 

این چند خط مربوط احوالات امیر افضل جد تمام طوایف ایل کرد و  ( امیر سهراب پسرش بود که نوادگانش امروز بنام طایفه سهرابزهی) در بلوچستان معروفند 

پس با استناد به این سند  قدیمی ترین طایفه در سرحد بلوچستان ( خاش فعلی ) که بر مسند حکومت بوده اند طایفه کرد می باشد و این موضع قدرت تا زمان پهلوی نیز ادامه داشته هرچند که کردها در اواخر دوره قاجاریه بشدت ضعیف می شوند و فضای  جدید سرحد بلوچستان در خلاء قدرت کردها  بازیگرانی جدید و نوپا به خود می بیند.